آهنگ‏سازان و نوازندگان

اساتيد ويولن ایران

اساتيد ويولن ایران

 
استاد حبيب الله بديعي 

استاد بديعي همان طور که همه ميدانند حدود سال 1312 به دنيا آمد. در سال 1333 ارکستر کوچکي را رهبري مي کرد که بعدها به ارکستر شماره 6 نامگذاري شد. سال 1337 به دعوت داود پيرنيا وارد برنامه گلها شد.

در سال1343 عضو شوراي موسيقي راديو، در سال 1345 معاون اداره راديو تهران و سپس معون اداره موسيقي ، سال 1346تا 1351رئيس اداره موسيقي راديو و از سال 1351 تا 1358 عضو شوراي واحد موسيقي که اعضاء آن متشکل از آقايان: مرتضي حنانه،علي تجويدي و حسينعلي ملاح بود منتصب ميگردد.

استاد بديعي ضمن رهبري ارکسترهاي 2 ، 4 ، 6 حدود 6سال رهبري ارکستر باربد را بر عهده داشت.

مرحوم استاد فريدون ناصري در مورد استاد بديعي ميگويد:

« حبيب الله بديعي يکي از زبردست ترين و بداهه نوازاني است که ما در سالهاي اخير ديده ايم.
بديعي نه فقط در بداهه نوازي بلکه اگر لازم باشد بالاترين درجه تقليد را از هنرمندان گذشته دارد.

مثلا" بعد از فوت استاد صبا نواري از قطعه معروف زنگ شتر او در دست نبود و براي بزرگداشت اين استاد لازم بود چنين شاهکار هميشه جاودان پخش ميشد. بنا به صلاحديد مدير آنروز راديو چند نفر از شاگردان استاد اين قطعه را نواختند و قطعه اي که بنا به نظر بسياري پذيرفته شده بود و حتي به نام استاد پخش شد، قطعه اي بود که حبيب الله بديعي نواخته بود. »

از شاهکارهاي استاد بديعي مي توان به گلهاي تازه 33 در دستگاه سه گاه با آواز ايرج که مورد علاقه استاد ايرج است و خودم در چندين آواز خصوصي از ايرج شنيدم که اين آواز را اجرا کردند.
يا گلهاي رنگارنگ 246 در مايه دشتي با آواز استاد گلپا و يا گلهاي تازه 127 در مايه افشاري با صداي گلپا و يا شاخه گل 98 در مايه دشتي با مطلع « ما کيستيم عاشق از جان گذشته اي» با آواز استاد گلپا را ميتوان نام برد.

از ديگر آثار استاد بديعي برگ سبز 165 در دستگاه سه گاه و يا برگ سبز 262 در مايه ابوعطا با آواي گرم استاد محمودي خوانساري ميباشند.

آواز معروف شجريان با مطلع « گر درون سوخته اي با تو بر آرد نفسي اي دوست » در دستگاه شور، که بسيار شنيدني است و مورد علاقه استاد شجريان  ميباشد نيز از شاهکارهاي استاد بديعي است .

درآمد
بخت آيينه ندارم که در او مي نگري
خاک بازار نيرزم که بر او مي گذري
 زابل و مويه
من چنان عاشق رويت که ز خود بي خبرم
تو چنان فتنه خويشي که ز ما بي خبري
 مخالف
گفتم از دست غمت سر به جهان در بنهم
نتوام که به هر جا که روم در نظري
 مخالف
گر تو از پرده برون آيي و رخ بنمايي
پرده بر کار همه پرده نشينان بدري
حصار
عذر سعدي ننهد هر که ترا بشناسد
حال ديوانه نداند که نديده است پري
 فرود با تحرير

 

استاد پرويز ياحقي 

استاد پرويز صديقي پارسي ( معروف به ياحقي) در سال 1315 به دنيا آمد. بنا به علاقه اي که به دايي خود استاد حسين ياحقي داشت اين نام فاميل را براي خود انتخاب کرد.

بيش از 11 سال نداشت که تمامي رديف هاي پنجگانه موسيقي را به طور کامل آموخته بود.

استاد ياحقي همکاريش را با راديو تا سن 18 سالگي ادامه داد آنگاه بنا به دعوت پيرنيا آهنگ « اي اميد دل من کجائي » را با صداي استاد بنان براي اجرا در برنامه گلها ساخت که اعضاء ارکستر اين برنامه استاد ابوالحسن صبا ، حسين ياحقي، مرتضي محجوبي، علي تجويدي، حبيب الله بديعي، مير نقيبي،  زرين پنجه، حسين تهراني، وزيري تبار و پرويز ياحقي بود.

شادروان جواد بديع زاده در مورد استاد ياحقي ميگويد:

« طبيعت هر چندين سال و يا چندين قرن يکبار به درست کردن آدم هايي خارق العاده دست ميزند، پرويز ياحقي از آن آدم هايي است که کمتر از دست طبيعت هم ساخته است تا نظير او را باچنين استعداد عجيبي خلق کند. »

از شاهکارهاي استاد ياحقي ميتوان به گلهاي تازه 5 در مايه افشاري و يا گلهاي تازه 8 در مايه اصفهان که هر دو با آواي استاد ايرج ميباشند اشاره کرد که گلهاي تازه 8 را مي توان با آواز زاينده رود استاد ايرج از شاهکارهاي بيات اصفهان استاد ايرج نام برد و يا گلهاي تازه 88 در دستگاه سه گاه و يا گلهاي تازه 94 با آواز ايرج که بسيار هم شنيدني هستند.
از ديگر آثار استاد ياحقي مي توان برگ سبز 265 در دستگاه همايون با صداي استاد گلپا و يا برگ سبز 150 در دستگاه همايون و يا شاخه گل 108 که در مخالف سه گاه با آواز استاد گلپا اجرا شده است را نام برد.

گلهاي تازه 8 همراه با آواز ايرج
بيات راجه
چه بوي است اين مگر آن يار مي آيد
مگر آن يار گلرخسار از آن گلزار مي آيد
بيات راجه
نگار آمد نگار آمد نگار بردبار آمد
بيا که امشب به جان بخشي به زلف يار مي ماند
 اوج – (مصرع دوم) بيات راجع
جمال ماه نور افشان بدان رخسار مي ماند
 اوج
دگر باره سر مستان ز مستي در سجود آمد
مگر ان مطرب جان ها ز پرده در سرود آمد
راجه (مصرع دوم) فرود به اصفهان
چه بوي است اين مگر آن يار مي آيد
مگر آن يار گل رخسار از آن گلزار مي آيد
 

استاد اسدالله ملک

ساز امشب سخن از عشق و وفا ميگويد           سخن از عشق و وفا با دل ما ميگويد
اي حريفان سخن ساز ملک گوش کنيد             که حديث از شرف ساز صبا ميگويد
 

استاد ملک در سال 1320 به دنيا آمد. استاد ملک ضمن ويولن نوازي دستي هم در کمانچه دارد.

اسدالله ملک در 17 سالگي رسما" به راديو را يافت و با ساختن چهارمضراب معروف « گريه ليلي» در دستگاه دشتي تکنوازي را در اين سال شروع کرد و به شهرت فراوان رسيد.

زماني که مارسل استپانيان، ارکستر پاپ را در راديو و تلويزيون تشکيل داد، عده اي از نوازنده هاي اين ارکستر از موزيسين هاي فرانسوي بودند تنها ويولني که  در اين ارکستر همکاري داشت اسدالله ملک بود که در اجراي قسمت مريوط به خود چنان استادانه عمل ميکرد که لقب « آرشه سحرآميز» را به او دادند.

استاد ملک در فستيوال هاي زيادي از جمله ليون فرانسه، ونيز ايتاليا، پامپالونا اسپانيا همراه با آقايان احمد عبادي و حسين تهراني و حسين ملک و... شرکت کرد و در ونيز گروه آنان مقام اول موسيقي جهاني را نصيب خود کرد.

استاد ملک به همراه آقاي منوچهر جهانبگلو نوازنده سنتور به تنظيم برنامه « نوايي از موسيقي ملي» دست زدند.

بيشترين آثار ملک را مرحوم استاد محمودي خوانساري اجرا کردند. به گفته استاد ملک دو يار و همدم هنري دارد يکي سازش و ديگري آواز محمودي خوانساري.

از شاهکارهاي استاد ملک اول از همه بايد به مرغ شباهنگ اشاره کرد و بعد ميتوان به گلهاي تازه 10 در مخالف سه گاه و يا گلهاي تازه 43 در مايه افشاري با صداي استاد گلپا و يا گلهاي تازه 129 در مايه بيات ترک با آواز ايرج نام برد.

ديگر آثار شنيدني استاد ملک را ميتوان گلهاي تازه 46 در دستگاه شور با آواز ايرج و يا گلهاي تازه 39 در مايه دشتي با آواي ايرج که با شعر سعدي « عيبي نباشد از تو که بر ما جفا رود» اجرا شده و از آوازهاي مورد علاقه بنده است .

 گلهاي تازه 130 در مايه دشتي بنام گريه ليلي و يا گلهاي تازه 148 در مايه افشاري و يا گلهاي تازه 168 در دستگاه ماهور که همگي با آواي محمودي خوانساري ميباشند، نيز از شاهکارهاي استاد ملک است.

لازم به ذکر است ،در تمامي آوازهاي نام برده شده، اين سه استاد فقط به عنوان نوازنده حضور داشته اند نه به عنوان آهنگساز.